Jdi na obsah Jdi na menu
 


Bela celo por fabelo.
Fabeloj por infanoj.
Malsatulon la fabloj ne nutros.
Ĝi ne estas tiel facila, kiel laboro argila.
Komenco Aprila - trompo facila.
Malantaŭ barilo kuraĝo estas facila.
Per vorto ĝentila ĉio estas facila.
Se la ĉielo falus al tero, birdokaptado estus facila afero.
Montroj kaj konsiloj estas facilaj.
Facile estas danci, se la feliĉo kantas.
Bonfaron oni facile forgesas.
El fremda poŝo oni pagas facile.
En akvo malklara oni fiŝkaptas facile.
Fendita ligno facile ekbrulas.
Kiu frue leviĝas, facile riĉiĝas.
Kiu iras trankvile, iras facile.
Kiu kuraĝe aliras, facile akiras.
Kiu vivas trankvile, vivas facile.
Kritiki estas facile, fari malfacile.
Ligno fendita facile flamiĝas.
Nevo de papo facile fariĝas kardinalo.
Ni facile forgesas, kio nin ne interesas.
Plej facile promeso rimiĝas kun forgeso.
Pli facile estas eviti ol spiti.
Pli facile estas malbonon eviti, ol korekti.
Pli facile estas multe elspezi, ol malmulte enspezi.
Pli facile estas multon elspezi, ol malmulton enspezi.
Pli facile estas ne iri, ol tro malfrue reiri.
Pli facile estas perdi vilaĝon, ol akiri domon.
Pli facile estas regi ol agi.
Pli facile estas vilaĝon perdi, ol domon akiri.
Unu kapo facile trovas apogon.
En kompanio eĉ morto faciliĝas.
Ŝiriĝis fadeno sur la bobeno.
Fadeno iras, kien kudrilo ĝin tiras.
Ne iru fadeno antaŭ kudrilo.
Kien kudrilo iras, tien fadenon ĝi tiras.
Danci laŭ ies fajfilo.
Fajro provas la oron, mizero la koron.
Kie fumo leviĝas, tie fajro troviĝas.
Kiu komencis kuiri, ne forkuru de l' fajro.
Ne ekzistas fumo sen fajro.
Riĉulo kiel fajro proksime bruligas, malproksime ne varmigas.
Sen fajro ne brulas eĉ pajlo.
Tro akra fajro estas sen daŭro.
Fajron estingas akvo, pekon pardono.
El flamo sin eltiris, en fajron eniris.
Li pasis akvon kaj fajron kaj marĉojn kaj marojn.
Ne estingu la fajron, kiu vin ne bruligas.
Ne unu fajron li pasis, ne unu hundo lin ĉasis.
Ne ekzistas terno sen nazo nek fakto sen bazo.
Eĉ plej ruza vulpo en kaptilon falas.
Feliĉo vezike sin levas, sed baldaŭ falas kaj krevas.
Ne falas frukto malproksime de l' arbo.
Trafis falĉilo sur ŝtonon.
Lasi fali la manojn.
Unu hako kverkon ne faligas.
Falinton ĉiu atakas.
Falis el mano - prenu satano.
Pelis pavon, falis kavon.
Se la arbo falis, ĉiu branĉon derompas.
Eĉ kvar piedoj de ĉevalo ĝin ne savas de falo.
Fiereco venas antaŭ la falo.
Ne mia estas la ĉevalo, min ne tuŝas ĝia falo.
Post la falo oni fariĝas singarda.
Rajdi sur ĉevalo oni ne lernas sen falo.
Kiu fosas sub alia, falos mem en la foson.
Kiu leviĝis fiere, baldaŭ falos al tero.
Se mi scius, kie mi falos, mi tien metus tapiŝon.
Ŝtono de falpuŝiĝo.
Se la ĉielo falus al tero, birdokaptado estus facila afero.
Ĉiu familio havas sian kriplulon.
En malsata familio mankas harmonio.
Famo kredon allogas, sed tre ofte mensogas.
Famo laŭte krias, ĉiuj ekscias.
Famo ne flugas, se kaŭzo ne estas.
Bona famo sin trenas testude, malbona kuras rapide.
Unu fojon oni donas kaj tutan vivon fanfaronas.
Ne fanfaronu irante, fanfaronu revenante.
Ne fanfaronu irante, fanfaronu revenante.
El la faraĉo fariĝis kaĉo.
Faras rabon kaj ŝtelon, por oferi al Dio kandelon.
Amo faras ion, mono ĉion.
Antaŭ okuloj ne staras, doloron ne faras.
Bojas hundido, ĉar tiel faras la hundo.
Dio ĝuste faras, neniam eraras.
Du botoj faras paron.
Du manoj faras ĉion, sed unu nenion.
Kapuĉo monaĥon ne faras.
Kion mem mi faras, tion ĉie mi flaras.
Kiu multe parolas, ne multe faras.
Kiu promesojn faras, tiu ne avaras.
Li faras princan promeson, sed ne havas eĉ speson.
Li jam faras la lastan spiron.
Mano dekstra ne sciu, kion faras la maldekstra.
Mizero faras lerta, mizero faras sperta.
Mizero faras viziton, ne atendante inviton.
Mizero faras lerta, mizero faras sperta.
Ne el ĉiu ligno oni faras violonon.
Ne sanktuloj potojn faras.
Nin instruas eraro, kiun faras najbaro.
Nur tiu ne eraras, kiu neniam ion faras.
Okazo faras ŝteliston.
Per unu ŝtono oni du ĵetojn ne faras.
Por nenio oni faras nenion.
Tablo kovrita faras amikojn.
Unu soldato militon ne faras.
Via dekstra mano ne sciu, kion faras la maldekstra.
Volo kaj sento faras pli ol prudento.
Vort' en ĝusta momento faras pli ol arĝento.
Vulpo faras oferon - atendu danĝeron.
Fari al iu bonan lavon.
Fari al iu predikon pri moroj.
Fari al iu ursan kareson.
Fari aplaŭdon sur la vangon.
Fari el iu arkon.
Fari el muŝo elefanton.
El la mizero oni devas fari virton.
El la neceseco oni devas fari virton.
Kion fari!
Kritiki estas facile, fari malfacile.
Ne prokrastu ĝis morgaŭ, kion vi povas fari hodiaŭ.
Pli bone ne fari, ol erari.
Eĉ en Parizo herbo ne fariĝas cerbo.
El malgrandaj akveroj fariĝas grandaj riveroj.
El multaj milonoj fariĝas milionoj.
Gasto kiel fiŝo baldaŭ fariĝas malfreŝa.
Kun kiu vi kuniĝas, tia vi fariĝas.
Malpaco pro limo fariĝas kutimo, malpaco pro kredo fariĝas heredo.
Malpaco pro limo fariĝas kutimo, malpaco pro kredo fariĝas heredo.
Nenia ago fariĝas sen pago.
Nevo de papo facile fariĝas kardinalo.
Per mono eĉ silento fariĝas elokvento.
Post la falo oni fariĝas singarda.
Se gut' al guto aliĝas, maro fariĝas.
Tro nutrata kapro fariĝas kiel apro.
Ĉesis esti vino, sed vinagro ne fariĝis.
Ĝi fariĝis por mi osto en la gorĝo.
El la faraĉo fariĝis kaĉo.
Kio fariĝis, jam ne refariĝos.
En infano vidiĝas, kia homo fariĝos.
Kiu lupo naskiĝis, vulpo ne fariĝos.
Kiu naskiĝis sciuro, ne fariĝos vulturo.
Lumo fariĝos, kulpulo troviĝos.
Montru moneron, ĉio fariĝos.
Ne laciĝos mano, ne fariĝos pano.
Se vi ŝafo fariĝos, lupoj ne mankos.
Faro farinton rekomendas.
Li faris sian lastan translokiĝon.
Oni faris, oni ĉesis, kaj ni ĉion forgesis.
Granda parolisto estas duba faristo.
Granda parolisto, malgranda faristo.
Farita - elstrekita.
Farita ne refariĝos.
Farita via faro, nun adiaŭ, mia kara!
Bono farita ne estas perdita.
Kio estas farita, estas sankciita.
Kontraŭ faro farita ne helpas medito.
La ĵeto estas farita.
Plej kruela estas redono por farita bono.
Rakonti ĉion faritan kaj kaŝitan.
Dirite, farite.
Ĉe l' freŝa faro.
Faro farinton rekomendas.
De parolo ĝis faro estas tre malproksime.
Farita via faro, nun adiaŭ, mia kara!
Inter faro kaj rakonto staras meze granda monto.
Kontraŭ faro farita ne helpas medito.
Malamanto de faro estas amanto de kalendaro.
Ne hontu penti pri faro, hontu persisti en eraro.
Ne valoras la faro la koston de l' preparo.
Per eraro ne praviĝas la faro.
Pli da bruo, ol da faro.
Pli valoras faro nenia, ol faro malbona.
Pli valoras faro nenia, ol faro malbona.
Por ĉiu faro estas horo.
Pro eraro ne praviĝas la faro.
Se ne plaĉas la najbaro, ne plaĉas lia faro.
Tro rapida faro estas nur baro.
Unu, du, tri, kvar, kaj finita la far'.
Maljunaj jaroj, sed ne saĝaj faroj.
Ne rapidu kun vortoj, rapidu kun faroj.
Paroloj kaj faroj estas malsamaj aferoj.
Rapide iras la vortoj, sed ne rapide la faroj.
Vin ne tuŝu la eraroj en fremdaj faroj.
Lupo ŝanĝas la harojn, sed ne la farojn.
Se vi faros vin ŝafo, la lupoj vin manĝos.
Per tro multa varto malboniĝas la farto.
Faru hodiaŭ, kion vi povas, - morgaŭ vi eble okazon ne trovos.
Faru vian aferon, Dio zorgos ceteron.
Al la malamik' en kuro faru ponton kun plezuro.
Kaŝu malbenon kaj faru bonan mienon.
Malfeliĉo sin ne ĝenas, faru geston - ĝi tuj venas.
Ne faru kalkulon sen la mastro.
Preĝon faru, sed farunon preparu.
Se devigas neceso, faru kun kareso.
Se mi faru riverencon, mi elektas potencon.
Vortojn ŝparu, agojn faru.
Al farun' malbonspeca ne helpos la spico.
Muso satiĝis, faruno malboniĝis.
Preĝon faru, sed farunon preparu.
Fasto kaj preĝo riĉecon ne donas.
Aŭ festo, aŭ fasto.
Ne ĉiam estas festo, venos ankaŭ fasto.
Por riĉulo fasto - por malriĉulo festo.
Post la fasto venas festo.
Plena stomako laŭdas la faston.
Unu fava ŝafo tutan ŝafaron infektas.
Kiun favoras la sorto, por tiu eĉ koko estas ovoporta.
Malsaĝulon favoras feliĉo.
Puno pekon svingas, favorkoreco ĝin estingas.
Klopodi pri ĉies favoro estas pleje malsaĝa laboro.
Ne longe sinjora daŭras favoro.
Post kolero venas favoro.
Sorto donas favoron, sorto donas doloron.
Kontentulo estas pli feliĉa, ol homo plej riĉa.
Ne naskiĝu riĉa, naskiĝu feliĉa.
Pli feliĉa estas donanto ol prenanto.
Pli feliĉa estas martelo insultata, ol amboso kompatata.
Pli feliĉa sinjoro sen havo, ol riĉulo sed sklavo.
Pli bona estas paco feliĉa, ol havo plej riĉa.
Ofte saĝulo vivas malriĉe kaj malsaĝulo feliĉe.
Bonaj infanoj gepatrojn feliĉigas, malbonaj ilin entombigas.
Feliĉo fierigas, malfeliĉo saĝ